ترک میخورم
خورد میشم
میریزم رو میز کارم
میریزم کف اتاق
تو خیابونا
پشت چراغا
و
تموم نمیشم
یه روز از جام پاشدم کفشایی رو پوشیدم که مال من نبودن
راهی رو رفتم که راه من نبود
گم شدم
بعد دیگه فقط خوابم میومد
...
دلم میخواد دستمو ادامه بدم
از تو قاب عکست بکشمت بیرون
بغلت کنم
یه بغل طولانیه کش دار
.
.
انگار که یه ساعت شنیم که شتاب اخرین شناشو گرفته باشه
دیره
خیلی دیر
من، من هزار سالمه
و
هنوز
هنوز به سایه هایی فکر میکنم
دوره دوره دور
.
.
.
منی که شدم یه فضای خالی بزرگ پر از دوری
اثری که از من در تو مونده یه نقطه س
نقطه ای که تمام دنیای منه
تکرارت میکنم
و
تکراری نمیشی
میبینی چقدر سخت شده
گفتن اینکه چقدر دوستت دارم
!
من نمیگم
اما
تو بدون
.
یه روزی میاد
من از جام پامیشم
و
تو جام میمونم هنوز
از تکرار عقربه ها فرار میکنم
از تکرار خودم تو آیینه
میرم و میمونم
و هنوز
تکراری نمیشی
دینگ دینگ
سلام
دینگ دینگ
سلام
دینگ دینگ
...
از بین من و تو، یکیمون خیلی غریبه میشه
اون یکی که اصلا فکرشم نمیکنه
.
تابستون تموم شده
تمام اون ساعتای کشدار پر از آفتاب
که هیچ شتابی برای گرفتن خودشون از ساعت بعدی نداشتن
.
دینگ دینگ
من برمیگردم تو جنگل
!تو برمیگردی سمت دریا
بدترین جای قضیه اینجاست که بخوای از شغلی پول در بیاری که وقتی بین زمین و آسمون گم شدی باید طرحی تو ذهنت داشته باشی که خوب هم باشه و تو خوب نیستی .
.. زمان ذره ذره از لای انگشتات میریزه و تو غرق میشی
"شهر سیاه جادو"
خوبیه تلفن اینه که وقتی یهو بین توضیح دادن طرحت برای تبلیغ آمفی تاتر و پرسیدن تعداد صندلیاش وقتی بغضت میترکه کسی تو رو نمیبینه و ادامه میدی ،
چندتا ؟